รถไฟฟ้าสายสีเทา ช่วงวัชรพล-ทองหล่อ เป็นโครงการที่กรุงเทพมหานครรับหน้าที่พัฒนามาตลอด จนเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ 2567 กทม. ประกาศยุติการดำเนินการ และคืนโครงการให้รัฐบาลนำไปหาผู้รับผิดชอบรายใหม่

หลังจากนั้นราว 10 เดือนเป็นช่วงสุญญากาศที่ไม่มีความคืบหน้าออกมาเลย จนช่วงกลางเดือนธันวาคม 2567 มีข่าวว่าคณะกรรมการจัดระบบการจราจรทางบก (คจร.) จะประชุมกันในวันที่ 23 ธันวาคม 2567 โดยมีเรื่องค้างพิจารณาอยู่ 11 เรื่อง เช่น
- ตัดเส้นทางรถไฟฟ้าสายสีแดงช่วงหัวลำโพง-วงเวียนใหญ่ออก
- ก่อสร้างทางเชื่อมสายสีเหลืองกับแอร์พอร์ตเรลลิงก์และรถไฟ รฟท. ที่สถานีหัวหมาก
- โอนความรับผิดชอบรถไฟฟ้าสายสีเงิน (บางนา-ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ) และสายสีเทา (วัชรพล-ทองหล่อ) จาก กทม. กลับคืนสู่กระทรวงคมนาคม
- ระบบขนส่งมวลชนจังหวัดเชียงใหม่และนครราชสีมา
การประชุมครั้งนั้นเป็นครั้งแรกในรอบเกือบ 3 ปี ผมก็อยากรู้เหมือนกันว่าก่อนหน้านี้ทำไมถึงไม่ได้ประชุมกัน ปล่อยให้เรื่องต่างๆ ค้างมาได้ถึง 11 เรื่อง และผลการประชุมวันที่ 23 ธันวาคม 2567 หลายเรื่องก็เป็นเพียงมติ “รับทราบ” ความคืบหน้าของโครงการเหล่านี้
สถานีลาดพร้าว 87 (GL06)
ระหว่างรอความชัดเจน ผมรวบรวมข้อมูลสายสีเทาและสายสีเงินมาทำแผนที่แนวเส้นทางและตำแหน่งสถานี สถานีแรกที่เอามาให้ดูคือ “สถานีลาดพร้าว 87” ของสายสีเทา ตำแหน่งและชื่อสถานีอ้างอิงจากรายงาน EIA ปี 2565
สถานีนี้ตั้งอยู่หน้าเซ็นทรัลอีสต์วิลล์พอดี รอบสถานีเป็นย่านการค้าขนาดใหญ่หลายแห่ง ทั้งเซ็นทรัล CDC โลตัส และโฮมโปร และยังเป็นปากทางเข้าโซนนาคนิวาส ที่เชื่อมเข้าไปถึงย่านลาดพร้าววังหินได้ด้วย

สถานีมีทางขึ้นลง 4 จุด และมีขาทางขึ้นลงที่ต้องลอดใต้ทางด่วนฉลองรัชด้วย ตามแบบที่ กทม. ออกแบบไว้จะเป็นบันไดขึ้นๆ ลงๆ มุดลอดใต้ทางด่วน เพราะทางด่วนช่วงนี้ค่อนข้างเตี้ย สร้างตั้งแต่สมัยที่แถวนี้ยังเป็นที่รกร้าง เลยไม่ได้ยกสูงเผื่อใช้ประโยชน์ด้านล่าง คนใช้วีลแชร์จะลำบากหน่อย เพราะต้องขึ้นลงหลายสเตป ฝั่งนี้อาจไม่มีลิฟต์เลย
ใครที่อยู่ฝั่งขาเข้าเมือง (มุ่งหน้าลงทิศใต้) จะต้องขึ้นสะพานลอยข้ามถนน ลงมาครึ่งหนึ่งเพื่อลอดใต้ทางด่วน แล้วขึ้นสะพานลอยอีกครั้งเพื่อเข้าสถานี

ถ้า รฟม. รับไปทำ
หวังว่าถ้า รฟม. รับโครงการไป จะปรับแบบให้ใช้งานสะดวกกว่านี้ เช่น เวนคืนพื้นที่ทำทางขึ้นลงให้เป็นกิจจะลักษณะ และออกแบบสถานีให้เชื่อมต่อกับสายอื่นได้ดีขึ้น เพราะแบบของ กทม. มักเน้นประหยัดพื้นที่
ผมเองคิดว่าจะเสนอให้ลองย้ายชั้นขายตั๋วขึ้นไปไว้ชั้นบนสุด แล้วเอารางลงมาอยู่ชั้นกลางแทน ทางขึ้นจากพื้นดินจะไปถึงชั้นบนสุดก่อน ทำให้เชื่อมได้ทั้งสองฝั่งถนนโดยไม่ต้องขึ้นๆ ลงๆ ซื้อตั๋วเสร็จค่อยลงมารอรถที่ชานชาลาชั้นกลาง ส่วนชั้นขายตั๋วก็ไม่ต้องยาวตลอดแนวชานชาลา อาจอยู่ที่ปลายด้านหนึ่ง คล้ายสถานี BRT
โมโนเรลพอหรือเปล่า
ตามผลการศึกษาของ กทม. สายสีเทาจะเป็นโมโนเรล มีคนถามว่าเป็นรถรางก็น่าจะพอ ถ้ามองแค่การเดินทางในย่านเลียบทางด่วนอาจจะพอ แต่สายสีเทาต้องรับคนจากกรุงเทพฯ ฝั่งตะวันออกตั้งแต่ลำลูกกา สายไหม วัชรพล เลียบด่วน แล้วพาไปส่งเข้าเพชรบุรีตัดใหม่และสุขุมวิท (ตามแผนแม่บท สายสีเทาจะต่อไปถึงลำลูกกาคลอง 4)
ผมว่าแค่โมโนเรลอาจไม่พอด้วยซ้ำ อยากให้มีรถแบบ express ที่จอดเฉพาะบางสถานี พาคนเข้าเมืองได้เร็วขึ้น เป็นเส้นทางสายหลักอีกเส้นของฝั่งตะวันออก
อัปเดต: ความคืบหน้าสายสีเทาที่ใหม่กว่านี้ อ่านต่อที่ อัปเดตรถไฟฟ้า 4 สายใหม่ สายสีน้ำตาล สีเทา สีเงิน สีฟ้า
ดูสถานะรถไฟฟ้าทุกสายฉบับต้นปี 2567 ได้ที่ UPDATE สถานะความคืบหน้ารถไฟฟ้า
ข้อมูลตำแหน่งที่ตั้งและชื่อสถานีจากรายงาน EIA ปี 2565

